„INNY NIE ZNACZY GORSZY”

Niepubliczne Przedszkole Integracyjne

Mały Artysta” w Łomży

 

INNY NIE ZNACZY GORSZY”

projekt edukacyjny w ramach wsparcia dla dzieci chorych, potrzebujących, z obniżoną samodzielnością życiową.

rok szkolny 2021/2022

 

mgr Aleksandra Ogonowska ( pomysłodawczyni i autorka projektu)

mgr Monika Grudka ( koordynatorka projektu)

 

 

WSTĘP

 

Nie idź za mną, bo nie umiem prowadzić. Nie idź przede mną, bo mogę za tobą nie nadążyć.

Idź po prostu obok mnie i bądź moim przyjacielem”

Albert Camus

 

Dzieci chore, słabosłyszące, niewidome, niedowidzące, z problemami ruchowymi, autystyczne, z zespołem Downa spotykamy na każdym kroku. Mijamy ich na ulicy, w autobusie, w szkole czy przedszkolu. Osoby te bowiem poruszają się swoimi utartymi trasami – z domu do przedszkola czy świetlicy terapeutycznej i z powrotem. Unikają miejsc publicznych, unikają ukradkowych, ciekawskich spojrzeń i wymienianych na ich temat uwag. Niezwyczajne dzieci żyją obok nas, a nie wśród nas - zwyczajnych. Z czego to wynika? Wydaje się, że na tę sytuację ma wpływ wiele czynników. Nie wynika ona jedynie z postawy rodziców. Postawa izolowania się od społeczeństwa wynika z przykrych doświadczeń, jakich doznali rodzice. Pozornie państwo zapewnia im wiele: opiekę lekarską nad dziećmi, kontakt z psychologiem i wsparcie finansowe. Na co dzień jednak są oni zdani jedynie na siebie, często w pojedynkę. Unikają więc miejsc i osób, które dokładają im trosk. Wydaje się nieistotne roztrząsanie pozostałych czynników wpływających na izolację tych osób i ich rodzin. Szczegółowe wymienianie przyczyn nie zmieni nic w życiu osób mniej sprawnych. Ważne jest, aby jak najczęściej przypominać pełnosprawnemu społeczeństwu, że osoby te powinny być postrzegane jako równoprawni obywatele naszego państwa, jako nasi bliźni, jako ludzie. Jak każdemu obywatelowi, przysługuje im prawo nie tylko do opieki, ale też do pracy. Przysługuje im prawo do nauki, do zabawy, do odpoczynku oraz miłości i przyjaźni. Należy im się prawo do korzystania ze wszystkich ofert, jakie niesie życie. Bardzo ważną rolę pełni przedszkole. To nauczyciele powinni uświadamiać zdrowe dzieci, że wśród nich żyją inni, ale jednak tacy sami, którzy tak bardzo chcą być traktowani normalnie. Powinni oni propagować postawę otwartości i bezinteresownej życzliwości w stosunku do „innych”. Najlepszym kontaktem z człowiekiem chorym według Johannes’a Halbig’a i Reinhard’a Wehnert’a jest zabawa. Twierdzą oni, iż ten sielski czas tworzy szczególną atmosferę międzyludzkich relacji i sprawia, że partnerzy zabawy czują się bezpieczni i akceptowani, tacy jakimi są. Przed uczestnikiem zabawy stoi nie upośledzony człowiek, lecz bliźni, współuczestnik tej gry. Ogromnie ważna jest postawa ludzi dorosłych. To z nich czerpią przykład dzieci, które z czasem same dorośleją i powielają postawy wyniesione z dzieciństwa. My dorośli zacznijmy zauważać dzieci chore, a nie traktować ich jako „innych” , czyli takich, którzy się od nas różnią. Wyciągnijmy do nich rękę, a nie tylko ukradkiem zerkajmy. Budujmy przyszłość bez granic, gdyż razem jesteśmy silniejsi.

 

I. Cele projektu:

 

  • Uwrażliwienie dzieci w wieku przedszkolnym na potrzeby osób chorych, z ograniczonymi możliwościami życiowymi oraz poznanie ich „inności”, a zarazem „wyjątkowości”.
  • Uświadomienie dzieciom, co czuje osoba niewidoma, słabosłysząca, autystyczna, z problemami ruchowymi.
  • Kształtowanie postawy tolerancji i akceptacji dla inności.

 

II. Struktura projektu i organizacja zajęć.

 

Materiał został opracowany i podzielony, uwzględniając następujące obszary:

  1. Kolory mają zapach”…………………………………....XI
  2. W świecie ciemności i ciszy”………………………….....I
  3. Zapytaj, a opowiem Ci o sobie”…………………….......II
  4. Zrozum moje ciało”……………………………………..III
  5. Światowy Dzień Autyzmu………………………………..IV
  6. Prezentacja multimedialna podsumowująca projekt.......V

 

III. Formy pracy.

 

Podstawową formą aktywności dziecka jest zabawa. Zajęcia służące realizacji projektu to zabawy organizowane w taki sposób, żeby poniżej wymienione formy były ich częścią.

  • rozmowy indywidualne i grupowe,
  • prace plastyczne,
  • wystawy prac dzieci,
  • zabawy dydaktyczne i tematyczne,
  • zabawy ruchowe,
  • wykorzystywanie utworów literatury dziecięcej,
  • zabawy i gry ruchowe,
  • zabawy i gry dydaktyczne z zastosowaniem modeli symulacyjnych,
  • zabawy konstrukcyjne,
  • wycieczki i spacery.

IV. Metody wykorzystywane w pracy.

W pracy z przedszkolakami najbardziej efektywne okazują się metody, które aktywizują wyobraźnię dzieci, skłaniają do myślenia i wyciągania wniosków. Najczęściej wykorzystywanymi w niniejszym programie metodami będą:

  • metody aktywizujące – dzieci poprzez działanie zdobywają wiedzę,
  • metody poszukujące – korzystanie z makiet, plansz, obserwacja,
  • metoda samodzielnych doświadczeń,
  • metody podające – pogadanka, rozmowa, opowiadanie nauczyciela, dyskusja,
  • metoda osobistego przykładu nauczyciela i innych dorosłych,
  • pokaz i instruktaż ,
  • metoda ćwiczeń i zadań do wykonania,
  • praca z obrazkiem,
  • praca z tekstem literackim.
  • inscenizacje, piosenki, wiersze;

 

V. Środki dydaktyczne.

 

  • ilustracje, historyjki obrazkowe, plansze;
  • plakaty, zdjęcia, ilustracje;
  • komputer, telewizor, gry multimedialne, slajdy;
  • odtwarzacz płyt CD;
  • filmy i prezentacje edukacyjne;
  • książki z obrazkami, tekstami literackimi( wiersze, opowiadania, zagadki, inscenizacje);
  • karty pracy;
  • przybory i materiały plastyczne;
  • zestawy płyt CD z piosenkami;
  • chusta animacyjna;
  • produkty/ rzeczy/gadżety o różnym zapachu, smaku, wyglądzie;
  • basen z piłeczkami;
  • drabinki;
  • drewniane przeszkody do pokonania;
  • elementy o różnej strukturze;
  • chusta na oczy;
  • piktogramy.

 

 

 

 

UWAGI O REALIZACJI PROJEKTU:

  • Projekt edukacyjny ,,Inny nie znaczy gorszy” będzie realizowany w roku szkolnym 2021/2022 na zajęciach różnego typu, w różnych częściach dnia.
  • Projekt obejmuje swoim zakresem i działaniem grupę integracyjną dzieci 6 – letnich „Smerfy” oraz grupę integracyjną dzieci 5 - letnich „Misie”.
  • Zagadnienia zawarte w projekcie będą elementem zajęć integrujących różne obszary edukacji: w zakresie mowy i myślenia, w zakresie emocji, w zakresie edukacji ruchowej, muzycznej, kulturowo- estetycznej i technicznej.
  • Poszczególne tematy kompleksowe będą realizowane przez jeden dzień w danym miesiącu wg. zamieszczonych treści programowych oraz ciekawych pomysłów nauczycieli.
  • Treści będą utrwalane przez cały miesiąc.
  • Projekt zakłada kontrolę i ocenę wiadomości dzieci.

VI. Tematyka, cele ogólne i przewidywane umiejętności dziecka.

 

TEMAT KOMPLEKSOWY

CEL OGÓLNY DO TEMATU KOMPLEKSOWEGO

TEMAT ZAJĘĆ

CELE OPERACYJNE - PRZEWIDYWANE

UMIEJĘTNOŚCI DZIECKA

1. „Kolory mają zapach”.

 

*Uświadomienie dzieciom jak dużą rolę w rozwoju oraz w poznawaniu świata odgrywają zmysły: wzroku, słuchu, węchu, smaku i dotyku.

Zmysłami poznajemy otaczający nas świat.

Dziecko:

- rozumie, jak dużą rolę w rozwoju oraz w poznawaniu świata odgrywają zmysły: wzroku, słuchu, węchu, smaku i dotyku.

 

2. „W świecie ciemności i ciszy”.

 

*Uświadomienie dzieciom problemu osób niewidomych i niedowidzących. Specyfiki ich funkcjonowania, emocji i uczuć.

Nie mogę zobaczyć tego co Ty.

Dziecko:

- rozumie, jak funkcjonuje osoba niewidoma bądź niedowidząca;

- utożsamia się z jej uczuciami i emocjami.

3. „Zapytaj, a opowiem Ci o sobie”.

 

*Uświadomienie dzieciom problemu osób głuchoniemych.

Ja też potrafię komunikować się.

Dziecko:

- rozumie, jak funkcjonuje osoba głuchoniema;

- utożsamia się z jej uczuciami i emocjami.

- zna różne możliwości komunikacji (język migowy, piktogramy).

 

4. „Zrozum moje ciało”.

 

 

 

 

 

 

 

5. Światowy Dzień Autyzmu.

 

*Uświadomienie dzieciom specyfiki życia osób z problemami ruchowymi.

* Zapoznanie dzieci z pojęciem „autyzm”, charakterystycznymi cechami jakie występują u osób z tym zaburzeniem.

*Rozbudzenie tolerancji wobec rówieśników, którzy inaczej rozwijają się i dostrzegają świat.

 

Poruszam się inaczej, a jednak tak samo.

 

 

Pokaż mi swój świat.

Dziecko:

- rozumie, jak funkcjonuje osoba z problemami ruchowymi;

- utożsamia się z jej uczuciami i emocjami.

 

Dziecko:

- potrafi powiedzieć czym jest autyzm;

- potrafi określić jakimi cechami charakteryzuje się osoba autystyczna;

- wie w jaki sposób można pomóc w codziennych sytuacjach koledze z autyzmem (mówienie wyraźniej i zwracanie się bezpośrednio, nierobienie niepotrzebnego hałasu w sali, nienaleganie na wspólną zabawę);

- potrafi uszanować odmienny sposób uczestniczenia w zabawie, zajęciach, zachowania, przyzwyczajenia swoich autystycznych kolegów, a także dostrzec u nich nieprzeciętne umiejętności.

 

6. Prezentacja multimedialna podsumowująca projekt.

 

*Uświadomienie dzieciom możliwości, odczuć, ograniczeń, z jakimi borykają się osoby o obniżonej samodzielności życiowej w codziennym funkcjonowaniu.

 

Inny nie znaczy gorszy

Dziecko:

- wie, kto to jest osoba niewidoma, niedowidząca, głuchoniema, z problemami ruchowymi, autystyczna;

- doświadczyło trudności z jakimi borykają się osoby chore;

- rozumie potrzebę pomagania osobie chorej w codziennych czynnościach;

- wie jak dużą rolę w rozwoju oraz w poznawaniu świata odgrywają zmysły: wzroku, słuchu, węchu, smaku i dotyku; - rozumie potrzebę porozumiewania się dzieci chorych z otoczeniem;

- rozumie trudności poruszania się osób z różnego typu problemami.

EWALUACJA

Ewaluacja ma na celu sprawdzenie skuteczności stosowanych metod i form pracy z dzieckiem, pogłębioną refleksję nad realizacją zagadnień związanych z zapewnieniem wsparcia dla dzieci chorych, potrzebujących, z obniżoną samodzielnością życiową i wzbogacanie działań zmierzających do nabywania przez dzieci odpowiednich zachowań i nawyków.

Do zaproponowanych przeze mnie działań ewaluacyjnych, które możliwie najlepiej określą osiągnięcia (wiadomości i umiejętności) dzieci należą:

  • analiza wytworów i prac dzieci,
  • wywiad z dziećmi,
  • prezentacja multimedialna podsumowująca projekt.
Więcej w tej kategorii: « Ubezpieczenie EDU PLUS